Hoe het allemaal begon

Terug naar Over ons

Onze eerste Cocker

Als kind hebben zowel Louis als ik steeds honden gehad en eenmaal getrouwd en ons eigen stekje hebbend stond het voor ons vast: we gingen een Cockers kopen. Ik was verliefd geworden op de uitdrukkingsvolle, verleidende blik en de vrolijke vriendelijke aard van de Cockers. Het werd een rode teef “Zalvi van het Woefke”uit X’Tomay Nemrod Clemens en Vavin Nemrod Clemens gefokt door Mr. Seyckens uit Mol met in de afstamming de bekende engelse lijnen van Lochranza en Broomleaf en wij noemden haar Dolly.

Showkriebels
We zijn dan anno 1975. Mr. Seyckens deed toen tentoonstelling met de honden maar dat zei ons toen niet veel. Wij gingen regelmatig bij Mr. Seyckens ons Dolly laten trimmen tot de dag dat bij de familie Seyckens een gehandicapt kindje werd geboren dat voor behandeling regelmatig naar Heidelberg in Duitsland moest en de familie Seyckens noodgedwongen moest stoppen met cockers fokken wegens tijdsgebrek. Wij konden dus op zoek naar een nieuwe toiletteur voor ons Dolly. Toevallig las ik toen in een tijdschrift dat er voor de tweede keer een cursus hondentoillettage werd ingericht in het vormingscentrum in Hasselt (met diploma) en Louis is deze cursus met goed gevolg gaan volgen. Elke zaterdag de ganse dag op cursus en in maart organiseerde de school een busreis naar de Crufts in Engeland. Wellicht wel de grootste en de mooiste hondenshow ter wereld. En dit bezoek aan Crufts, de allereerste hondenshow dat we zagen, heeft zijn effect niet gemist. Het werd een keerpunt in ons leven, een nieuw deel in ons leven is toen begonnen: een leven van showen ,cockertjes fokken, toiletteren,... ook aan field trials hebben we met goed gevolg meegedaan en later voor Louis ook hondenkeuren.

De eerste prijzen
Op die Cruft show hebben we een blauwschimmel teefje gekocht “Falconers Constance of Ware” uit wie later ons eerste nestje werd geboren in 1978. Het is dus voor ons allemaal in Engeland begonnen en het was voor ons een droom die waarheid werd toen 2 van onze honden vorig jaar gekwalificeerd werden voor Crufts: (Chimney werd Bundesjugendsieger in Duitsland en Robbie werd in Engeland voor gans zijn verder leven gekwalificeerd) hij werd tweede in een open klasse van 23 engelse kampioenen en andere tophonden op de clubmatch van de cockerclub waar 444 cockers waren ingeschreven onder de engelse keurmeesteres Mrs. Gill-Davis. Iedereen zei dat we er niets konden komen doen, ook de fokster van Robbie zei: "verwacht er niet te veel van met zoveel mooie honden". Zo’n concurrentie dat wijzelf er ook al niet meer in geloofden. We wilden er enkel bijzijn en onze mooie hond(nu vijfvoudig kampioen) aan iedereen tonen. Louis stond zonder zenuwen in de ring en ik heel relaxed buiten de ring te kijken want we konden toch niets komen doen en Robbie showde mooier dan ooit voorheen en wat volgens iedereen niet mogelijk zou zijn gebeurde toch: Robbie werd er als eerste uitgeselecteerd samen met nog 4 andere cockers en uit die 5 honden is hij uiteindelijk 2de geworden en met deze ook een levenslange kwalificatie om te mogen deelnemen aan Crufts.

Aan de slag
We hebben dit voorjaar dan ook met onze twee gekwalificeerde honden aan Crufts deelgenomen en het waren heerlijke dagen daar in Engeland om exact 25 jaar later na onze allereerste Cruftsshow daar te kunnen aanwezig zijn met 2 honden. Een paar weken geleden, begin september, zijn we nog eens gaan showen in Engeland. Ditmaal een one-day trip naar de Richmond show waar Mrs. Elaine Thomas (claramand kennel) keurde. Om drie uur opstaan, om 6 uur de boot op naar Calais, 10 uur: aanvang van de show in Ascot (op de terreinen van de paardenrennen) en om 3 uur in de namiddag alweer inpakken en terug naar huis waar we rond 1 uur s’nachts arriveerden. s ‘Morgens toen we een blik namen in de cataloog zagen we alweer de grote engelse kampioenen in Chimney’s open klasse staan, het zou vandaag weer moeilijk worden om geplaatst te worden in zo’n zware klasse. Chimney werd 4de geplaatst met naast hem op 3: Sh Ch Canyon Classic Gold en op 5: Sh ch Marada Danny Boy. Beste van zijn class werd Lujesa Lagonda, hij kreeg nadien ook het CC en met deze laatste CC werd hij die dag ook engels kampioen – hij behaalde ook het BOB en werd in de eindkeuring ook beste van de Gundaggroup. Voor ons werd het weer een onvergetelijke dag.

En we waren vertrokken
Onze allereerste show was de show van de Sporting Spaniël Association beneden aan de leeuw van Waterloo waar we ons Dolly hadden ingeschreven. Ze haalde er zeer goed. Een maand later stond een artikel van betreffende show in de Woef met als slogan “showmakers kunnen best mee uit jagen”en een foto van Louis met ons Dolly op schoot. Een mooie herinnering aan onze allereerste showervaring en deze slogan is ook wel voor ons van toepassing. Doorheen de jaren hebben we internationaal zeer veel geshowd en met onze zwarte cockerteef “Trocadero’s Katoesha” hebben we met succes ook aan field trials meegedaan. Ze behaalde ZG en een CQN op de jacht en een andere door ons gefokte rode teef “Trocadero’s Rosyanne”, geëxporteerd naar Slovenië, werd daar Internationaal Kampioen (hiervoor is ook een geslaagde werkproef noodzakelijk).

Nog een laatste goed advies
Er is tijdens die 25 jaar cocker-life, onze bijzondere hobby, heel veel gebeurd: zowel onvergetelijke mooie dingen als heel triestige. Alles kan ik onmogelijk in enkele zinnen aan jullie vertellen, ik kan er een boek over schrijven. Wij hebben tijdens die voorbije 25 jaar een enorme hoeveelheid ervaring, kennis en inzicht opgedaan in alle facetten van het fokken, showen, het ras zelf, opvoeding, bouw van de hond, enz. Wij willen iedereen, en in het bijzonder de beginnende fokkers, graag met raad en daad bijstaan en helpen uit liefde voor het ras. Rasverbetering in plaats van vermeerdering is steeds ons streven geweest. Wij zijn begonnen in de 70-er jaren tijdens de “glorieperiode” van de Cocker, op tentoonstelling kwamen toen zeer vele mooie Cockers, met dat typisch mooi gesneden hoofd welke ik hedentendage bij vele showcockers mis. Ook mis ik nu bij vele Cockers dat rastypische vrolijke karakter (vele Cockers wandelen door de ring zonder vrolijk kwispelende staart (in sommige gevallen knijpende staart) en wandelen mee omdat dat dan van hen door het baasje word gevraagd zonder veel animo. Ook een gebrek aan body, slechte schouders en smal van voor en vanachter is een typisch veel voorkomende fout hedentendage. Waar is die diepe borst en ribbenkas gebleven nodig voor het kunnen apporteren van wild en het hebben van uithoudingsvermogen om een hele dag in het veld te kunnen werken. In het gangwerk mis ik hedentendage dat uitgrijpende gangwerk nodig om op korte tijd veel terrein te kunnen bestrijken, dit is ook een gevolg van een constructiefout in de bouw. Dit is een goede raad dat ik graag aan de (beginnende) fokkers zou willen geven: lees goed uw rasstandaard, zoek een goed verervende reu uit welke zeker de kwaliteiten heeft welke uw teefje mist. Ga andere nesten zien, ga shows kijken en vergelijk hoe de diverse lijnen vererven en onthoud één ding: voor het fokken is enkel het allerbeste net goed genoeg, hetgeen voor mij ook steeds mijn slogan is geweest. Natuurlijk zijn er hedentendage ook nog mooie vrolijke rastypische Cockers, ga met deze verder de toekomst in. Veel succes gewenst met jullie cockertjes.

Terug naar Over ons

Het laatst bijgewerkt op 30-09-14 .